marja de vries
Samenlevingen in Balans & Onderwijs in Balans - steeds actueler onderwerpen
Samenlevingen in Balans |
Wat zijn Samenlevingen in Balans?
Samenlevingen in Balans is de term die ik bedacht heb voor samenlevingen, waarvoor geldt dat inzicht in het bestaan en de werking van de universele wetmatigheden een inherent onderdeel is van de cultuur, waardoor deze samenlevingen optimaal functioneren. Omdat de universele wetmatigheden, zoals beschreven in mijn boek 'De Hele Olifant in Beeld' een onderdeel zijn van de cultuur, is ook het zelfherstellend vermogen een onderdeel van de cultuur. Daarom kennen deze samenlevingen bij mogelijke verstoringen van de dynamische balans - in lijn met de Wet van Dynamische Balans - een permanente neiging om die balans te herstellen. In de praktijk blijken Samenlevingen in Balans egalitaire, vreedzame en florerende samenlevingen te zijn, die zowel zeer stabiel als heel flexibel zijn. En omdat alles dat in lijn is met de werking van de universele wetmatigheden optimaal functioneert - volgens de weg van de minste weerstand - zijn Samenlevingen in Balans samenlevingen die optimaal functioneren in harmonie met al het andere dat bestaat. In andere woorden, het zijn samenlevingen die floreren en waarbinnen bovendien ook de individuen floreren en het zijn samenlevingen die bestaan in harmonie met andere samenlevingen, met e natuur en met de Aarde als geheel.
Vroegere en hedendaagse Samenlevingen in Balans en de Oorspronkelijke Instructies
Zulke Samenlevingen in Balans zijn geen utopie - geen onbestaanbare droom. Deze vorm van een samenleving, dus een samenleving die optimaal functioneert en daarbij in harmonie is met de natuur en het grotere geheel, is de natuurlijke vorm van iedere samenleving. Op basis van recent archeologisch onderzoek is duidelijk geworden dat vele vroegere samenlevingen Samenlevingen in Balans waren en recent anthropologisch onderzoek maakt duidelijk dat er tot op heden nog steeds een aantal van deze Samenlevingen in Balans bestaan.
Huidige Samenlevingen in Balans laten ons weten dat ze beschikken over wat ze noemen de Oorspronkelijke Instructies. Deze Oorspronkelijke Instructies onthullen wat er nodig is, om als mens en als menselijke samenleving in de optimale situatie te leven. De kern van deze richtlijnen bestaat uit enerzijds de verantwoordelijkheid voor het handhaven van de dynamische balans in de natuur en anderzijds de verantwoordelijkheid voor het onderhouden van 'goede relaties' met alles en iedereen (Hierin kunnen we de Wet van Eenheid en de Wet van Dynamische Balans herkennen). Alle Samenlevingen in Balans zeggen zich te baseren op een of andere versie van deze Oorspronkelijke Instructies, en allemaal leggen ze uit dat deze richtlijnen niet door iemand zijn bedacht, maar ooit aan alle samenlevingen wereldwijd zijn 'geschonken' en in feite neerkomen op een logische wederzijdse 'overeenkomst' met de natuurlijke omgeving. Bij nadere bestudring blijken de Oorspronkelijke Instructies niet alleen de Wet van Eenheid en de Wet van Dynamische Balans te betreffen, maar kunnen we er in feite alle universele wetmatigheden in herkennen. Voor meer over de Oorspronkelijke Instructies zie o.a. het boek Original Instructions, Indigenous Teachings for a Sustainable Furture, samengesteld door Melissa K. Nelson, (ed),2008, Bear & Company, Rochester, Vermont, USA. Dit boek bevat presentaties van 16 jaar Bioneer Conferenties, deze conferenties betreffen de ontmoeting van inheemse wijsheid en westerse wetenschap.
Onze westerse samenleving was ooit ook een Samenleving in Balans
Ook onze hedendaagse westerse cultuur was ooit een Samenleving in Balans. Onderzoek van onder andere de archeomythologe Marija Gimbutas (1921-1994) laat echter zien dat zo'n 6000-5000 jaar geleden deze samenleving van Oud Europa uit balans is geraakt en sindsdien niet in staat is geweest om die balans te herstellen. De ingrijpende culturele veranderingen gingen gepaard met het kwijtraken van de Oorspronkelijke Instructies en een totale verandering van het wereldbeeld, dus met een algehele verandering van het inzicht over hoe de wereld in elkaar zit en van wie wij als mens in essentie zijn en wat onze plek binnen het geheel is. Het was de verschuiving van een holistisch wereldbeeld gebaseerd op inzicht in de universele wetmatigheden en inzicht in ons onbeperkt menselijk potentieel naar het ons welbekende dualistische wereldbeeld, gebaseerd op afgescheidenheid en de overtuiging dat wij als mens beperkt zijn in wat we kunnen. Sinds die ingrijpende veranderingen is het inzicht in de werking van de universele wetmatigheden ook niet langer een inherent onderdeel van onze cultuur en zijn we zelfs het bestaan van de universele wetmatigheden samen met wat het betekent om te floreren uit het oog verloren. In deze 'Samenlevingen uit Balans', waarvoor geldt dat inzicht in het bestaan en de werking van de universele wetten niet langer een inherent onderdeel is van de cultuur, is ook het zelfherstellend vermogen niet langer een onderdeel van de cultuur. Als gevolg daarvan is ook het zelfherstellend vermogen van de meeste individuen binnen deze samenlevingen geblokkeerd geraakt, waardoor in deze samenlevingen - waaronder onze hedendaagse Westerse cultuur - een permanente staat van onbalans beschouwd wordt als de normale staat van zijn.
Waarom deze verschuiving van 'Samenlevingen in Balans' naar 'Samenlevingen uit Balans'?
De laatste tijd zijn steeds meer mensen geïnteresseerd in het waarom van deze verschuiving van een 'Samenleving in Balans' naar een 'Samenleving uit Balans', dat ook een verschuiving was van egalitaire matriarchale samenlevingen naar hiërarchische patriarchale samenlevingen. = Historica Cristina Biaggi vroeg onlangs zo'n 30 deskundigen op dit gebied van over de gehele wereld om een artikel met hun visie hierop te schrijven. Ze bundelde al die artikelen, waarin verschillende perspectieven worden belicht, in het boek The Rule of Mars, Readings on the Origins, History and Impact of Patriachy, 2005, Knowledge, Ideas & Trends (KIT), Manchester, Ct, USA. In dit boek wordt duidelijk dat verschillende visies hierop samen gaan met het zoeken naar een oorzaak op verschillende niveaus en dat er bovendien twee verschillende mechanismes bij betrokken waren.
1.
'Samenlevingen in Balans' zijn onder de voet gelopen door 'Samenlevingen uit Balans'
Zo is er te lezen dat een van de redenen is dat sommige 'Samenlevingen in Balans' onder de voet zijn gelopen door andere 'Samenlevingen uit Balans'. Dit is o.a. te vinden in de visie van
=
archeomythologe Marija Gimbutas die duidelijk maakt dat de samenleving van Oud Europa uit balans is geraakt zijn, omdat ze (op een gewelddadige manier) onder de voet zijn gelopen door 'Samenlevingen uit Balans' die vanuit Azië Midden en Zuid-Europa binnen trokken.
= historica Riane Eisler, beschrijft in haar beroemde boek De Kelk en het Zwaard (1987) onder andere gebaseerd op het werk van Marija Gimbutas uitgebreid hoe deze Samenlevingen uit Balans, die zij samenlevingen met een dominatormodel noemt (hiërarchische, patriarchale samenlevingen waarbinnen mannen dominant zijn over vrouwen), de egalitaire vreedzame matriarchale Samenlevingen in Balans, die zij samenlevingen met een partnerschapmodel noemt, onder de voet hebben gelopen. Riane Eisler was op zoek naar wat mogelijk de diepere oorzaak is van het feit dat sommige samenlevingen gewelddadig zijn en oorlog voeren en andere niet en kwam tot de conclusie dat het essentiële verschil bepaald wordt door hoe de relatie tussen mannen en vrouwen en dus tussen 'de ene helft van de mensheid' en 'de andere helft van de mensheid' vorm gegeven wordt: in vreedzame samenlevingen is de relatie tussen mannen en vrouwen gebaseerd op gelijkwaardigheid en in samenlevingen waarbinnen geweld een onderdeel is van de cultuur, zijn mannen dominant over vrouwen en in het verlengde daarvan wordt ook alles wat binnen die cultuur geassocieerd wordt met mannelijk belangrijker geacht dan alles wat geassocieerd wordt met vrouwelijk. Dat verklaart echter nog niet waarom de Samenlevingen uit Balans, die de Samenlevingen in Balans over de voet hebben gelopen, zelf uit balans zijn geraakt.
2. Waarom waren die andere samenlevingen 'Samenlevingen uit Balans' geworden?
= James DeMeo, die net als Marija Gimbutas en Riane Eisler het bestaan vaststelt van een langdurige vreedzame periode meer dan 5000 jaar geleden, veronderstelt dat het uit balans raken van sommige samenlevingen in die periode het gevolg is van grote periodes van droogte en verwoestijning. In zijn boek Saharasia, The 4000 BCE Origins of Child Abuse, Sex-Repression, Warfare and Social Violence in the Deserts of the Old World (1998) heeft hij uitvoerig gedocumenteerd, hoe de plekken waar verwoestijning optrad in grote lijnen samenvallen met plekken waar Samenlevingen uit Balans lijken te zijn ontstaan. Dat verklaart echter nog niet waarom sommige samenlevingen in geval van crises zoals hongersnood of grote droogte wel en andere samenlevingen niet uit balans raken.
= Steve Taylor beschrijft in zijn boek The Fall (2005) hetzelfde patroon in de tijd: een langdurige vreedzame periode die hij beschrijft als de 'Voor de Val periode', gevolgd door 'De Val' die zo'n 6000 jaar geleden plaatsvond bij een deel van de samenlevingenen. Hij beschrijft deze ingrijpende verandering, die zo'n 6000-5000 jaar geleden plaats lijkt te hebben gevonden, als een val uit harmonie en in sociale chaos. Wat er volgens hem gebeurde is vooral een psychologische verandering waarbij ons ego een veel grotere plek innam dan daarvoor en die een staat van psychische onbalans tot gevolg had. Hij verwijst naar deze verandering met de term ego-explosie. Echter hij wijst er op dat deze val niet alle samenlevingen betrof en dat er tot op heden ook 'Ongevallen Volkeren' zijn. Met deze term verwijst hij naar samenlevingen die kenmerken vertonen van die vreedzame samenlevingen van voor 'De Val', dus naar wat ik noem 'Samenlevingen in Balans.
3. Wel of geen trauma
Meer inzicht in het verschil tussen Samenlevingen in Balans (partnerschapsamenlevingen, Ongevallen samelevingen) en Samenlevingen uit Blans (dominatorsamenlevingen, Gevallen samenlevingen) en anderzijds recent inzicht in trauma wijzen in de richting dat Samenlevingen uit Balans mogelijk ook omschreven zouden kunnen worden als 'Getraumatiseerde Samenlevingen'. Dankzij onder andere het uitvoerige werk van Peter A. Levine, deskundige op het terrein van traumaheling, weten we sinds kort veel meer over het verschijnsel trauma. Peter Levine stelde op basis van meer dan 25 jaar ervaring met traumaheling, vast dat het niet de gebeurtenis zelf is die bepaalt of we wel of niet een trauma oplopen, maar de manier waarop we op die gebeurtenis reageren. Een trauma ontstaat wanneer een gebeurtenis een blijvend schokeffect heeft op een organisme en het blijkt dat sommige mensen wel en anderen die dezelfde gebeurtenis meemaken, daar geen blijvende symptomen aan overhouden. Wat bepalend blijkt te zijn is of we de onbewust en automatisch gemobiliseerde maar niet volledig gebruikte 'overlevingsenergie' kunnen weer ontladen. Als dat lukt kunnen we het natuurlijk fysiologisch proces afmaken en zo onze balans herstellen. Als we de energie niet kunnen ontladen, blokkeert deze energie het zelfherstellend vermogen en zijn we niet in staat om onze balans te herstellen. Terwijl - in lijn met de Wet van Dynamische Balans - mensen net als dieren beschikken over zo'n prachtig innerlijk zelfherstellend vermogen, waardoor in principe de dynamische balans zich vanzelf weer herstelt, stelde Peter Levine vast dat wij als mensen meer dan dieren de kans lopen op een trauma, omdat we het ontladen van de overtollige energie vaker blokkeren. In dit geval laatste geval raakt de persoon getraumatiseerd.
Bovendien stelde hij vast dat trauma's die niet geheeld worden, niet vanzelf weggaan, maar zichzelf in stand houden en zichzelf bovendien kunnen versterken. Ook blijken trauma's een 'besmettelijk' effect te hebben, want trauma’s roepen trauma’s op en zullen dat blijven doen. Ze kunnen binnen families en culturen generatie na generatie worden doorgegeven, en zich zowel in families als in hele gemeenschappen en landen verspreiden. Samenlevingen die niet in staat zijn gebleken om te voorkomen om trauma's op te lopen of om opgelopen trauma's voldoende te helen, lijken de samenlevingen te zijn die vervolgens door een dramatische verandering zijn gegaan: een ingrijpende verandering, die Steve Tayler aanduidt met 'De Val', Riane Eisler met de verandering van een partnerschapsmodel naar een dominatormodel en die ik beschrijf als de verschuiving van een Samenleving in Balans naar een Samenleving uit Balans. Deze 'Gevallen Samenlevingen', dominatorsamenlevingen en Samenlevingen uit Balans worden gekenmerkt door oorlog, concurrentie, ongelijkheid en hiërarchie en zouden we daarom ook kunnen omschrijven als Getraumatiseerde Samenlevingen.
Het 'besmettelijke' effect van trauma blijkt bovendien niet alleen te bestaan binnen samenlevingen, maar ook tussen samenlevingen, omdat Samenlevingen uit Balans de neiging hebben om naburige Samenlevingen in Balans - vaak met gebruik making van geweld - onder de voet te lopen, waardoor de kans groot is dat ook deze samenlevingen getraumatiseerd raken. Door dit proces nemen Samenlevingen uit Balans langzaam maar zeker wereldwijd meer en meer de plek in van de oorsponkelijke vreedzame Samenlevingen in Balans.
Het goede bericht is dat het werk van Peter A. Levine niet alleen inzicht geeft in het ontstaan van trauma, maar dat hij ook een prachtige methode (Somatic Experiencing) heeft ontwikkeld waarmee trauma - welk trauma dan ook maar - geheeld kan worden. In zijn boek De Tijger Ontwaakt schrijft Peter A. Levine: “Ik heb de laatste vijfentwintig jaar gewerkt met mensen die op bijna elke denkbare manier getraumatiseerd waren geraakt en ik geloof dat wij mensen de innerlijke mogelijkheid hebben om niet alleen onszelf, maar ook onze wereld te genezen van de slopende gevolgen van trauma’s.” Bovendien schrijft hij: “Net zoals de gevolgen van een individueel trauma getransformeerd kunnen worden, kunnen ook de nawerkingen van oorlog op het niveau van de samenleving worden opgeheven."
Deze inzichten sluiten aan op mijn inzichten over de wenselijkheid van het herstel van de balans zowel in onszelf als in onze samelevingen en dus van de transformatie van Samenlevingen uit Balans naar Samenlevingen in Balans en dus naar een samenleving waarbij inzicht in de werking van de universele wetten een inherent onderdeel zijn van de cultuur.
Het betekent ook dat deze transformatie
alleen werkelijk mogelijk is wanneer we inderdaad in staat zijn om de nog aanwezige trauma's te helen. Eenmaal geheeld en weer in balans zullen we beschikken over een ruimer bewustzijn en zullen we weer toegang hebben tot ons volledig menselijk potentieel, zodat we opnieuw kunnen floreren. Bovendien beschikken we dan over de wijsheid over hoe we kunnen voorkomen dat het inherente zelf-herstellende vermogen als gevolg van ingrijpende gebeurtenissen opnieuw permanent zal worden geblokkeerd: het verwijst - in lijn met de Oorspronkelijke Instructies - naar onze verantwoordelijkheid om altijd en overal de balans te handhaven en 'goede relaties' te hebben met alles en iedereen.
4. De Wet van Ritme
Tot slot is er nog een aspect dat mogelijk een rol bij dit alles speelt, want hoe kunnen we begrijpen dat 'De Val' op verschillende plekken op de wereld min of meer gelijktijdig - namelijk zo'n 6000 jaar geleden - plaatsvond? De Wet van Ritme maakt namelijk duidelijk dat ontwikkelingen, en dus ook culturele ontwikkelingen, geen lineair verloop hebben, maar - tenminste zolang als het proces zelf niet onverstoord of geblokkeerd wordt - een cyclisch spiraalsgewijze ontwikkeling kennen, waarbij bewegingen van opbouw en afbraak elkaar afwisselen. In tijden van interne of externe verandering valt dat wat niet langer werkzaam is uit elkaar, waardoor er ruimte komt voor iets nieuws en wanneer de universele wetten een inherent onderdeel zijn van de cultuur, bestaat er de reële mogelijkheid dat er iets nieuws ontstaat dat beter werkt in de gegeven omstandigheden. Zulke cycli kunnen kort, lang of heel erg lang zijn, en sommige wijsheidstradities laten ons weten dat er ook cycli van duizenden jaren bestaan, waarin de mensheid 'wakker wordt' en 'weer in slaap valt'. Of in andere woorden, waarin het bewustzijn van de mensheid zich verruimt en vervolgens zich weer vernauwt.
Bovendien maakt de Wet van Ritme net als recent wetenschappelijk inzicht in de Chaos Theorie duidelijk dat veranderingen niet geleidelijk verlopen, maar sprongsgewijs, waardoor er in relatieve korte tijd ingrijpende veranderingen kunnen plaatsvinden.
5. De Wet van Ritme en het speciale van het huidige moment
Concreet betekent het inzicht bin de Wet van Ritme, dat het speciale van het huidige moment is, dat na duizenden jaren van een beperkt bewustzijn en een staat van permanente onbalans we ons nu op het speciale moment bevinden, dat we opnieuw kunnen kiezen voor een staat van balans dat samengaat met een ruimer bewustzijn en in samenhang daarmee een sprongsgewijze verandering van een Samenleving uit Balans naar een Samenleving in Balans.
Een sprongsgewijze verandering in de richting van een Samenleving in Balans
Zo'n sprongsgewijze verandering in de richting van een Samenleving in Balans vindt echter niet zomaar vanzelf plaats, integendeel. Het behoort alleen tot de reële mogelijkheden als we ons realiseren dat het vraagt om een transformatie van drie dingen tegelijkertijd en in samenhang en met elkaar.
De onlosmakelijk met elkaar samenhangende aspecten: |
 |
Terwijl het dualistisch wereldbeeld, de staat van permanente onbalans staat en hiërarchische organsiatievormen niet in overeenstemming zijn met de werking van de universele wetmatigheden, zijn een holistisch wereldbeeld, de natuurlijke staat van zijn in balans organsiatievormen gebaseerd op gelijkwaardigheid, partnerschap en zelforganisatie wel in overeenstemming met de werking van de universele wetmatigheden. De transformatie vraagt daarom de transformatie van het dualistisch wereldbeeld naar een holistisch wereldbeeld, van een staat van permanente onbalans naar een staat van balans als de normale staat van zijn en de transformatie van hiërarchische organsiatievormen naar gelijkwaardigheid, partnerschap en zelforganisatie.
Onze staat van bewustzijn is primair
Bij deze transformatie is onze staat van bewustzijn primair. De transformatie van de staat van permanente onbalans naar de natuurlijke staat van bewustzijn in balans betekent voor velen van ons niet alleen het ons eigen maken en belichamen van de universele wetmatigheden, maar bovendien het helen van kleine of grotere trauma's, die we in ons leven hebben opgelopen en die blokkerend werken zolang we ze niet geheeld hebben. Volgens Peter A. Levine zijn de meesten van ons getraumatiseerd. Baby’s en kinderen zijn het meest gevoelig voor traumatisering. Daarom zijn traumatische reacties vaak terug te voeren op de vroege kindertijd. Maar wanneer het ons lukt om onze trauma's te helen en als gevolg daarvan de natuurlijke staat van zijn in balans meer en meer te ervaren als onze normale staat van zijn, dan is een logisch gevolg daarvan dat onze kijk op de wereld verandert en we het dualistrisch wereldbeeld vervangen voor een holistisch wereldbeeld en we niets lievers willen dan ook ons leven en onze samenleving en alle aspecten daarbinnen te organiseren in overeenstemming met de werking van de universele wetmatigheden en dus op basis van gelijkwaardigheid, partnerschap en zelforganisatie.
Daarnaast kunnen we natuurlijk bij alle keuzes die we maken vandaag, morgen en de dagen daarna, zowel in ons persoonlijk leven als in ons maatschappelijk leven, ons steeds opnieuw afvragen of de keuze die we maken bij zal dragen aan verdere onbalans of aan het herstellen van de balans - zowel in onszelf als wereldwijd.
Leren en onderwijs in balans
Wanneer we de informatie over ‘Individuen in Balans’ en ‘Samenlevingen in Balans’ met elkaar combineren, wordt ook duidelijk wat ‘Onderwijs in Balans’ is: ‘Onderwijs in Balans’ is onderwijs waarbij inzicht in de werking van de universele wetmatigheden een inherent onderdeel is van de onderwijscultuur, zodat het mogelijk wordt dat docenten en leerlingen hun zijn en handelen in lijn brengen met de werking van de universele wetmatigheden, en iedereen zijn of haar unieke talenten optimaal kan ontwikkelen en daarmee op een unieke wijze bij kan dragen aan het welzijn van alles en iedereen. In andere woorden, voor de transformatie van leren en onderwijs is enerzijds nodig van de individuen die werkzaam zijn met kinderen (niet alleen de leerkrachten, maar ook de ouders) dat zij ‘Individuen in Balans’ zijn. Maar zolang die individuen én dat onderwijs onderdeel zijn van een ‘Samenleving uit Balans’, vraagt het erg veel energie om dat ‘Onderwijs in Balans’ in stand te houden. Het is wel een belangrijke tweede stap, die laat zien wat er mogelijk is, maar tegelijkertijd nog steeds slechts een deel van het verhaal.
Onderwijs neemt bij de transformatie van de samenleving tegelijkertijd een heel belangrijke plek in, want het onderwijssysteem kan zowel de bestaande ‘Samenleving uit Balans’ in stand houden en versterken, als juist ook een zeer belangrijke rol spelen bij de verschuiving van een ‘Samenleving uit Balans’ naar een ‘Samenleving in Balans’. Zodra we dit met ons allen inzien en voor dit laatste kiezen, zal de transformatie zowel van het onderwijs als van de samenleving als geheel zeer snel kunnen verlopen.
Meer informatie over Samenlevingen in Balans
Terwijl ik op dit moment mijn tweede boek aan het schrijven ben en daarin onder andere de details over Samenlevingen in Balans aan het beschrijven ben, zodat ook ons onderwijs 'Onderwijs in Balans' kan worden, zijn hier voor wie nu al geïnteresseerd is, een aantal verwijzingen naar meer informatie over Samenlevingen in Balans, dat een steeds actueler onderwerp wordt.
Riane Eisler: Samenlevingen in Balans zijn Partnerschapsamenlevingen
Oostenrijks/Noord-Amerikaans historica Riane Eisler gaf al in 1987 bekendheid aan het bestaan van Samenlevingen in Balans die zij partnerschapsamenlevingen of gylanische samenlevingen noemt. In haar studie van ruim 30 jaar keek zij opnieuw naar de geschiedenis, dit keer niet alleen naar de geschiedenis van de helft van de mensheid (mannen), maar naar de geschiedenis van de gehele mensheid en dus niet alleen naar die van mannen, maar ook naar die van vrouwen. En ze keek niet alleen naar de geschiedenis waarover geschreven bronnen bestaan maar ook naar de periode daarvoor. Haar nog steeds baanbrekende boek hierover is:
= De Kelk en het Zwaard, Onze geschiedenis, onze toekomst, 1997 Ned. vertaling, Uitgeverij Entheon, Nijmegen, oorsp. titel The Chalice and the Blade, Our History, Our Future, 1987, HarperSanFrancisco, CA, USA. In dit boek beschrijft ze onze Europese geschiedenis o.a. gebaseerd op archelogisch onderzoek van Marija Gimbutas naar de Oud Europese cultuur, zodat duidelijk wordt dat ook de westerse cultuur begon met een periode van een paar duizend jaar vreedzame en matrilineaire Samenlevingen in Balans. Zo'n 5000 jaar geleden raakte deze cultuur uit balans, omdat ze onder de voet gelopen werden door Samenlevingen uit Balans. Geïnspireerd door het werk van Riane Eisler is in China vergelijkbaar archelogisch onderzoek gedaan en ook daar blijkt dat meer dan 5000 jaar geleden er een lange periode is geweest van een vreedzame, matrilineaire en florerende Samenleving in Balans, die rond 5000 jaar geleden op de meeste plekken plaats heeft gemaakt voor een Samenleving uit Balans.
Andere boeken van Riane Eisler zijn o.a.:
= Tomorrow's Children, A Blueprint for partnership Education in the 21ste Century, 2000, Westview, Cambridge, MA, USA. In dit boek vertaalt ze haar ideeën naar onderwijs en besteedt ze in het bijzonder aandacht aan wat deze inzichten voor de inhoud van het onderwijs betekenen.
= The Real Wealth of Nations, Creating a Caring Economics, 2007, Berrett-Koehler Publishers, Inc. San Francisco, CA, USA. In dit boek vertaalt ze haar ideeën naar de economie en legt ze uit hoe belangrijk het is dat we de balans herstellen door het 'vrouwelijke' aspect - zorg, onderwijs, welzijn voor iedereen ook economische waarde geven, met als resultaat een optimaler functioneren van de samenleving voor iedereen. Ze laat aan de hand van vele gegevens in dit boek ook zien dat hoe hiërarchischer een samenleving is, des te minder optimaal de samenleving functioneert voor iedereen. Zie voor meer info haar website: www.rianeeisler.com
Carmen Boulter: Ook het oude Egypte van voor de dynastieën was een matriarchaat
De Canadese onderzoekster Carmen Boulter is tot de conclusie gekomen dat ook het oude Egypte van voor de tijd van de dynastieën en de faraos een vreedzame, spirituele en florerende matriarchale samenleving was. Over haar onderzoek is recent een prachtige documentaire verschenen: The Pyramid Code. Deze zeer interessante TV-documentaire gaat zowel over de piramides en oude tempels in Egypte als over oude megalithische plekken op verschillende plekken in de wereld om te zoeken naar matriarchaal bewustzijn, oude kennis en verontwikkelde technologie in een Gouden Tijdperk. In de The Pyramid Code komen diverse onderzoekers aan het woord die recent tot geheel andere conclusies zijn komen dan het traditionele inzicht dat er lange tijd heeft bestaan over het oude Egypte, dat in hoge mate gekleurd is geweest door een patriachale bril. Daarnaast laat Carmen Boulter in de documentaire ook de Egyptische inheemse wisdom keeper Abd'El Hakim Awyan uitgebreid aan het woord en ook hij benadrukt dat de Khemitische samenleving die bestond voor de periode van de dynastieën een vreedzame, gezonde en matriarchale samenleving was. The Pyramid Code is in vijf delen te vinden op YouTube:
The Pyramid Code - Deel 1 - The Band of Peace
The Pyramid Code - Deel 2 - High Level Technology
The Pyramid Code - Deel 3 - Sacred Cosmology
The Pyramid Code - Deel 4 - The Empowered Human
The Pyramid Code - Deel 5 - A New Chronology
Het oude Egypte van voor de dynastieën was dan ook een Samenleving in Balans
Mustafa Gadalla bevestigt in zijn boek Egyptische Kosmologie (1997/2000) dat het oue Egypte een Samenleving in Balans was, want hij beschrijft letterllijk dat de universele wetten een inherent onderdeel waren van alle aspecten van de oude Egypitische samenleving: “De hele Egyptische beschaving stoelde op een volledige en uiterst nauwkeurige kennis van universele wetten. Dit diepgaande inzicht kwam tot uiting in een consequent en samenhangend geheel waarin kunst, wetenschap, wijsbegeerte en religie innig met elkaar waren verweven en tegelijkertijd werden beoefend en toegepast binnen één enkel, organisch gegroeid geheel.”
Hij schrijft dat alle Egyptische teksten zijn doortrokken van het begrip Ma’at, al vanaf de vroegste tijd in de Egyptische geschiedenis en door de hele geschiedenis heen. "Ma’at is het abstracte concept van orde, gerechtigheid, waarheid, rechtvaardigheid en al wat juist is, in hun hoogste vormen. Zij is de kracht die de schepping in stand houdt en haar laat functioneren als een ‘goed geoliede machine’. Ma’at is bovendien het ideaal van evenwicht: alle dingen doen wat ze moeten doen. Zonder Ma’at zou er overal chaos heersen en gaat het vermogen om orde te scheppen voorgoed verloren. In andere woorden, Ma’at is ordening op haar meest abstracte niveau, datgene wat alles doet bestaan en alles in stand houdt".
Verder legt hij uit, dat in de voorstellingswereld van de oude Egyptenaren de mens bovendien de belichaming was van de wetten van de schepping. Het steeds weer in de Egyptische wijsheidsteksten opduikende thema was ‘Ma'at tot expressie brengen’, dwz. alles in het werk stellen om de harmonie, evenwichtigheid en gerechtigheid in de samenleving te bevorderen. Alle activiteiten van het Egyptische leven, het bouwen van tempels incluis, zo schrijft hij, waren dan ook gewijd aan het tot expressie brengen van Ma’at, dus van de universele wetten.
Het eerste en tweede wereldwijde congres over Samenlevingen in Balans
Matriarchale samenlevingen blijken samenlevingen in balans te zijn. De Duitse historica Heide Göttner-Abendroth, oprichtster van International Academy HAGIA organiseerde in 2003 samen met de minister van vrouwenzaken Marie-Josée Jacobs van Luxemburg, van 5 tot 7 september 2003, het eerste 'World Congress on Matriarchal Studies' onder de titel "Samenlevingen in Balans", bezocht door bijna 500 mensen.
Spoedig gevolgd door het tweede 'World Congress on Matriarchal Studies' van 29, 30 september en 1 en 2 oktober 2005 in de Texas State University, San Marcos, USA, georganiseerd door Heide Göttner-Abendroth en Genevieve Vaughan van het Center for the Study of the Gift Economy, onder de titel "Samenlevingen in Vrede".
In het najaar van 2009 is het boek Societies of Peace: Matriarchies, Past, Present and future verschenen, onder redactie van Heide Goettner-Abendroth, waarin de presentaties van beide Wereld Congressen gepubliceerd zijn. Sommige van deze presentaties zijn ook hier te vinden.
Het derde congres in 2009 over het paradigma van geven
Van 23 tot 25 oktober 2009 was er het derde congres onder de titel "A (M)other world is possible: Matriarchal Studies and the Gift Paradigm". Dit congres vond plaats in Toronto in Canada en tijdens dit congres stond met name een ander paradigma voor economie centraal, o.a. gebaseerd op de logica van het geven van giften. "Als mensen leven we in de gift ook al geraliseren we ons dat niet," legt Genevieve Vaughan, "Iedere inademing is vrij, een gift, en met iedere uitademing geven we een gift aan de bomen." Ze legt uit dat moeders in feite de dragers van het gift geven paradigma zijn, niet omdat ze altruïstisch of beter zijn dan anderen, maar omdat moeder aan kinderen geven niet - itt tot uitwisselen -om iets van gelijke waarde terug te ontvangen, maar in de allereerste plaats om in de behoefte van het kind te voorzien. Zie voor haar keynote presentatie "A Maternal Humanity and the Gift Paradigm" op video.
Ook de andere presentaties van dit congres zijn beschikbaar op video - dit zijn zowel van vrouwen uit westerse culturen als van vrouwen met een achtergrond in Samenlevingen in Balans zoals o.a.
= Barbara Mann (Seneca, USA) 'Listen to your Mother'
= Malika Grasshoff (Kabyle Berder, Noord-Afrika) 'The Meaning of Motherhood among the Berber of North Africa' (zie ook haar boek in de boekenlijst hieronder)
=
Marina Meneses (Juchitan, Mexico) 'About the life of a Juchitecan mother'
= Sobonfu Somé (Dagara, Burkina Faso) 'The Gift of Mothering' (zie ook haar boeken in de boekenlijst hieronder)
= Valentina Pakyntein (Khasi, India) 'Khasi Matriarchal Social Structure'.
= Agnes Williams (Seneca, USA) 'Original Instructions Practised Today.'
De Minangkabau: een hedendaagse Samenleving in Balans
Noord-Amerkaans antropologe Peggy Reeves Sanday deed twintig jaar onderzoek te midden van de grootste en meest stabiele hedendaagse matrilineaire samenleving, de samenleving van de Minangkabau op West-Sumatra in Indonesië. Deze moderne samenleving bestaat uit zo'n 4 miljoen mensen en wordt door de mensen zelf een matriarchaat genoemd. Peggy Reeves Sanday schreef een prachtig boek over haar inzichten in deze samenleving.
= Women at the Center, Life in a Modern Matriarchy, 2002, Cornell University Press, Ithaca, NY, USA.
Dubrovnik en Praxis Peace Institute
Bestaan er werkelijk partnerschapmodellen die floreren zonder oorlog? Volgens Georgia Kelly, oprichtster en directeur van het Praxis Peace Institute is het antwoord ja. Zij noemt Dubrovnik als voorbeeld van een Samenleving in Balans die 600 jaar lang een florerend bestaan heeft gekend. Hoewel maar weinig mensen buiten de Balkan daar iets van weten, schrijft ze onder andere over Dubrovnik: "De leden van de stadsraad die in de 13e eeuw deze vreedzame stadstaat bewust creëerden als een staat die nooit betrokken zou zijn bij oorlog en geen territoria zou veroveren, besloten om geen monarchie of langdurige heersers te hebben (...) ze richtten zich op het opbouwen van goede diplomatieke relaties met de toen bekende wereld (...). Ze werden een belangrijke haven aan de Adriatische Zee en blonken uit in handel, diplomatie en culturele samenleving. (...) Hun meest opvallende prestatie was een erfenis van meer dan 600 jaar vrede tot aan het einde van de stadstaat Dubrovnik in 1808." Lees meer in haar artikel: The Power of Culture: An Exploration of Collective Transformation. Het Praxis Peace Institute is in 2005 opgericht met het doel om diepgaand te onderzoeken hoe een cultuur, inclusief de culturele overtuigingen en dus het wereldbeeld getransformeerd kan worden. Aan dit project werken onder andere mee: Angeles Arrien, Riane Eisler, Tom Hayden, Sam Keen, David Korten, George Lakoff, Rabbi Michael Lerner, and Richard Tarnas. In 2007 organiseerde het Praxis Peace Institute een zesdaagse conferentie met het thema “Transforming Culture: From Empire to Earth Charter,” in Dubrovnik, Kroatië. Klik hier voor meer over het Praxis Peace Institute
Samenlevingen in Balans zijn egalitaire samenlevingen
De conclusie dat hoe hiërarchischer en ongelijker een samenleving is des te minder optimaal de samenleving functioneert voor iedereen, is ook de conclusie van het boek The Spirit Level: Why More Equal Societies Almost Always Do Better, 2009, van de Britse epidemologen Richard G. Wilkinson en Kate Pickett. Zij zijn pioniers in de studie van de gevolgen van ongelijkheid op mensen en hun boek, dat uitsluitend het resultaat is van wetenschappelijk onderzoek, laat zien dat grote inkomensongelijkheid binnen samenlevingen schadelijk is voor de sociale samenhang, de gezondheid en de levenskwaliteit van iedereen, dus zowel van arm als rijk. Zie voor meer info ook de website: www.equalitytrust.org.uk
Op de hoogte blijven via mijn nieuwsbrief?
Het is mogelijk om je emailadres door te geven om op de hoogte gehouden te worden van de de laatste ontwikkelingen rond mijn tweede boek in wording die gaat over Samenlevingen in Balans. Een simpel mailtje met je emailadres is voldoende.
Vorige nieuwsbrieven.
Boeken en artikelen:
=
Malcolm Hollick & Christine Connelly, Hope for Humanity: How understanding and healing trauma could solve the planetary crisis, 2011, O-Books, Winchester, UK.
= Peter A. Levine, In an Unspoken Voice - How the Body Releases Trauma and Restores Goodness, 2010, North Atlantic Books, Berkeley, CA, USA (over traumahealing - op individueel niveau en op het niveau van samenlevingen - als sleutel voor de transformatie van Samenlevingen uit Balans naar Samenlevingen in Balans).
= In the Spirit of We'Moon - Celebrating 30 years - An anthology of Art and Writing, 2010, Mother Tongue Ink, Estacada, OR, USA. (over 30 jaar wereldwijde praktische ervaring van samenleven op basis van gelijkwaardigheid, herontdekking en herwaardering van het vrouwelijke aspect en aardeverbonden spiritualiteit)
= Marilyn Mandala Schlitz, Cassandra Vieten & Elizabeth M. Miller: Worldview Transformation (2010)
= Reinout Guépin, Eenoog in het land van de blinden, de herontdekking van aether, 2010, Frontier Publishing, Amsterdam (naar het leven van de Oostenrijkse boswachter en uitvinder Viktor Schauberger: door onbevooroordeeld observeren van de natuur kunnen we leren hoe het leven werkt en hoe wij mensen alle aspecten van ons leven in overeenstemming kunnen brengen met de principes volgens welke de natuur werkt: de universele wetmatigheden)
= Heide Goettner-Abendroth, ed., Societies of Peace: Matriarchies, Past, Present and future, 2009, Inanna Publications, Toronto, Canada. (publicatie van de presentaties van de twee Wereld Congressen over matriarchale samenlevingen in 2003 en 2005)
= Richard G. Wilkinson & Kate Pickett, The Spirit Level: Why More Equal Societies Almost Always Do Better, 2009, Allen Lane, Penguin Books (resultaat van 30 jaar onderzoek van twee Britse epidemologen dat laat zien dat hoe groter in een land of in een staat (in de USA) de inkomensverschillen zijn tussen arm en rijk, des te slechter gaat het uiteindelijk met iedereen op vrijwel alle sociale en maatschappelijke aspecten zoals fysieke en geestelijke gezondheid, verslaving, misdaad, onderwijsprestaties etc.)
= Melissa K. Nelson, (ed), Original Instructions, Indigenous Teachings for a Sustainable Furture, 2008, Bear & Company, Rochester, Vermont, USA. (presentaties van 16 jaar Bioneer Conferenties, ontmoeting van inheemse wijsheid en westerse wetenschap)
= Riane Eisler, The Real Wealth of Nations, Creating a Caring Economics, 2007, Berrett-Koehler Publishers, Inc. San Francisco, CA, USA. (over toepassing van het partnerschapmodel in de economie)
= Malikam, Symbols and Magic in the Arts of Kabyle Women, 2007, Peter Lang, New York, USA. (over de Samenleving in Balans van de Kabyle Berbers in Algerije)
= Annine van der Meer, Van Venus tot Madonna, een verborgen geschiedenis,
2006, Uitgeverij Synthese bv. (over de vroege culturen waarin de vrouw als moeder een centrale rol had en hoe die 'moederlanden' zoek raakten en nu weer in de belangstelling komen)
= Georgia Kelly: The Power of Culture: An Exploration of Collective Transformation en Culture and Mythos (2006).
= David C. Korten, The Great Turning: From Empire to Earth Community, 2006, Berrett-Koehler Publishers, Inc. Sam Francisco, CA, USA.
= Barbara L. Fredrickson and Marcial F. Losada, 'Positive Affect and the Complex Dynamics of Human Flourishing', in American Psychologist, October 2005, Vol. 60, No. 7, 678–686.
= Cristina Biaggi, The Rule of Mars, Readings on the Origins, History and Impact of Patriachy, 2005, Knowledge, Ideas & Trends (KIT), Manchester, Ct, USA. (over de mogelijke redenen van de verschuiving van matriarchaten naar patriarchaten)
= Steve Taylor, The Fall, The evidence for a Golden Age, 6000 years of insanity and The Dawning of A New Era, 2005, O-books, Wincherster, UK.
= Sobonfu E. Somé, Falling out of Grace, Meditations on Loss, Healing and Wisdom, 2003, North Bay Books, El Sobrante, CA, USA.
= Peggy Reeves Sanday, Women at the Center, Life in a Modern Matriarchy, 2002, Cornell University Press, Ithaca, NY, USA. (over de Samenleving in Balans van de Minangkabau in West Sumatra)
= Paula Underwood, The Great Hoop of Life, volume 1, A Traditional Medicine Wheel for Enabling Learning and for Gathering Wisdom, 2000, A Tribe of Two Press, San Anselmo, CA, USA.
= Riane Eisler, Tomorrow's Children, A Blueprint for partnership Education in the 21ste Century, 2000, Westview, Cambridge, MA, USA. (over toepassing van het partnerschapmodel in het onderwijs)
= Queen Afua, Sacred Woman, A Guide to Healing the Feminine Body, Mind, and Spirit, 2000, One World Ballantine Books, New York, USA. (Overgeleverde wijsheid van de Khamitische Nubische Samenleving, een Samenleving in Balans waar de oude Egyptische cultuur uitvoortgekomen is).
= Mustafa Gadalla, Egyptische Kosmologie, 1997/2000, Ankh-Hermes bv, Deventer.
= Sobonfu E. Somé, Welcoming Spirit Home, Ancient African Teachings to Celebrate Children and Community, 1999, New World Library, Novato, CA, USA.
= James DeMeo, Saharasia, The 4000 BCE Origins of Child Abuse, Sex-Repression, Warfare and Social Violence in the Deserts of the Old World (1998), OBRL, Oregon, USA.
= Peter A. Levine, De Tijger ontwaakt, traumabehaneling met lichaamsgrichte therapie, 1997, Uitgeverij Altamira, Haarlem. (over wat nodig is om ons te bevrijden uit de staat van permanente onbalans en weer terug te keren naar onze natuurlijke staat van zijn in balans)
= Riane Eisler, De Kelk en het Zwaard, Onze geschiedenis, onze toekomst, 1997 Ned. vertaling, Uitgeverij Entheon, Nijmegen, oorsp. titel The Chalice and the Blade, Our History, Our Future, 1987, HarperSanFrancisco, CA, USA. (over onze Europese geschiedenis die begon met een periode van een paar duizend jaar als vreedzame en matrilineaire Samenlevingen in Balans en die zo'n 5000 jaar geleden uit balans raakten, omdat ze onder de voet gelopen werden door Samenlevingen uit Balans)
= Mae Wan Ho, 'Natural Being and a Coherent Society', to appear in Evolution, Order and Complexity (E.L. Khalil and K.E. Boulding eds.), London: Routledge, 1996.
= Marija Gimbutas, The Goddesses and Gods of Old Europe, Myths and Cult Images, 1982/1996, University of Califormia Press, Berekely, Los Angeles, CA, USA. (over de geschiedenis van de matrilineaire cultuur van Oud Europa van 6500 - 3500 voor Chr. op basis van archeomythologie)
= Paula Underwood, The Walking People, Native American Oral History, 1993, A Tribe of Two Press, San Anselmo, CA, USA. (de mondeling doorgegeven geschiedenis van meer dan 10.000 jaar vreedzame Samenleving in Balans van de Oneida, een van de 5 Iroquois nations).
= Helena Norberg-Hodge, Ancient Fiutures, Learning from Ladakh, 1991, Oxford University Press.
= Paula Gunn Allen, Grandmothers of the Light, A Medicine Woman's sourcebook, 1991, Beacon Press, Boston, USA. (over Noord-Amerikaanse inheemse Samenlevingen in Balans)
=
Paula Gunn Allen, The Sacred Hoop: Recovering the Feminine in American indian Traditions, 1986, Beacon Press, Boston, USA. (over Noord-Amerikaanse inheemse Samenlevingen in Balans)
= Erich Fromm, Een kwestie van hebben of zijn; grondslagen voor een nieuwe levensoriëntatie in de consumptiemaatschappij, 1976/1983, Bijleveld Utrecht.